Zawieszony

Przepraszam ale wyjeżdżam na 2 tygodnie na obóz nas morze i nie będę miała możliwości dodawanie nowych rozdziałów. Ale obiecuje, że napiszę kilka nowych rozdziałów i jak wrócę dodam coś na pewno. Pozdrawiam Oliwia. A i ten no piszcie komentarze.

Rozdział 6 - NIESPODZIANKA!!!

No i jest rozdział 6. A i dziękuję za te miłe komentarze. Wiecie jakiego one dają kopa? Przynajmniej człowiek wie że się podoba, i że ma dla kogo pisać. To motywuje do dalszego pisania. Dziękuję i nadal piszcie a rozdziały będą częściej.

____________________________

Wieczorem Nina tak jak stała położyła się do łóżka i rano widać było tego okropne skutki. Włosy były poplątane, a makijaż rozmyty. Wszystko dawało by nawet  fajny efekt, gdyby był halloween. A nie był. Chcąc nie chcąc wstała i ruszyła do łazienki. Na zewnątrz było dość ciepło, więc zdecydowała się na coś wygodnego, a jednocześnie wygodnego, gdyż nie wiedziało co dla niej przygotował Zayn. {Ubrania)

Lekcje ciągnęły się w nieskończoność. Wreszcie po siedmiu dłuuuugich godzinach wyszła przed szkołę.

-NINAAAAA!!!! –Usłyszała wołanie swojego brata. Szybkim krokiem skierowała się ku czarnemu BMW – prezentu od dziadka na osiemnaste urodziny Paula.

-Musisz tak wrzeszczeć. Nie chcę żeby ludzie wiedzieli, że jesteś moim bratem, zresztą po castingu i tak wszyscy o tym mówią. Ale jeszcze tego mi brakuje aby stado rozwrzeszczanych fanek rzuciło się na ciebie … za bardzo cię kocham – dodała z ironią w głosie.

- Yyy no przepraszam, nie zauważyłabyś mnie, a tak przynajmniej zaoszczędzimy czas i się nie spóźnisz.

-No ale gdzie ja mam się spóźnić? Przecież ja nigdzie z nimi się nie umawiałam.

-Dobra powiem, że to jest niespodzianka.

- Jaka niespodzianka/- Spytała. Musiała mieć przy tym bardzo inteligentny wyraz twarzy, bo jej brat zaczął się tarzać ze śmiechu.

- Wszystkiego dowiesz się w swoim czasie. A teraz wskakuj, bo się naprawdę spóźnimy.

Dziewczyna wsiadła niepewnie do auta.

*

-m Powiesz mi wreszcie gdzie jedziemy? –Spytała spokojnie brunetka.

-Nie, ale już prawie jesteśmy na miejscu – rzekł i zrobił głośniej radio.

-MOŻESZ TO ŚCISZYĆ?- Krzyknęła. W odpowiedzi chłopak tylko pokręci głową. Sprawa była przegrana z Paulem nikt nie wygra.

- Jesteś uparty – szepnęła. Po niecałych piętnastu minutach stanęli na poboczu, obok czarnego terenowego samochodu, o który opierał się nie kto inny jak Zayn. Ninie od razu rozbłysły oczy. Wysiedli z samochodu.

- Oddaję ci moją siostrę. A i ma być o północy w domu. Bo stary będzie z tobą źle i co gorsze ze mną, bo matka ma wrócić po pierwszej. Więc dzieci ja już wam nie przeszkadzam – zaśmiał się cicho ze swoich słów, wsiadł do samochodu i tyle go widzieli.

- Chodź musisz coś zobaczyć – podał jej rękę, ale uprzedzam z tond  , tam jest kawałek. Jak się zmęczysz to mi powiedz.

Szli milcząc ponad pół godziny, gdy chłopak się odezwał:

- Jeszcze chwilę i będziemy.

Chłopak nie kłamał. Chwilę później ich oczu ukazał się piękny widok. Wokół całego jeziora rozciągała się plaża, na której ktoś zbudował na tle lasu drewniany domek.

- Tu jest pięknie – wyszeptała Nina.

- Wiem – odpowiedział jej brunet o objął ją ramieniem. –To domek moich dziadków.

- Oni wiedzą, że tu jesteśmy?

Kiwnął głową.

- Niczym się teraz nie martw. Co byś powiedział na kąpiel w jeziorze? Woda o tej porze roku jest już całkiem ciepła. No prooooszę – powiedział robiąc minę kota za Schreka.

- No dobra.

*

Cali mokrzy siedzieli przy ognisku śmiejąc się i jedząc pieczone pianki.

- Znowu jest ci zimno? –Spytał opiekuńczym tonem młody Malik. W odpowiedzi dziewczyna pokręciła głową. – No ja k nie, jak tak. Kotku mnie nigdy nie oszukasz – uśmiechnął się i ruszył ku wspomnianemu wcześniej drewnianemu domkowi. –Zaraz wracał – zdążył krzyknąć, by zaraz po tym zniknąć w nim, wracając z białyk kocem w zielone kwiatki.

Okrył dziewczynę kocem i usiadł obok niej. Nina oparłą głowę o jego ramię.

- Mogła bym tak wiecznie.

- Obiecuję ci , że wrócimy tu, ale na dłużej, a teraz musimy wyruszać w drogę, bo będę miał poważne kłopoty, jeśli nie odwiozę cię na czas.

- Zayn, ale ja się boję – pisnęła brunetka spoglądając w stronę ciemnego lasu.

- Ze mną ci nic nie grozi.

*

Zmęczona dniem pełnym wrażeń, niebieskooka zasnęła w samochodzie. Brunet na miejscu by jej nie budzić, wyciągnął ją delikatnie z samochodu i przepuszczony przez Paula w drzwiach wniósł dziewczynę po schodach do jej pokoju.

Rozdział 5 - Próba.

 Rozdział by by później gdyby nie to, że lekarz nie pozwala mi wychodzić z domu. Niem ma to jak choroba w wakacje :( 

_________________________

Nina spuściła wzrok.

- Oczywiście jeśli sprawi ci to przyjemność. Tylko może najpierw ubiorę się i zjem śniadanie. PAUL!!!- Wrzasnęła na cały dom.

- Nie drzyj się obudzisz matkę, wróciła Yyy no…

-Znowu?

-Tak, wiesz jakiego ma później kaca przez tydzień.

- Idź z Zaynem zrobić mi śniadanie.

-A sama nie możesz?- Odpowiedział jej bart.

-Nie, bo ja idę do łazienki się ubrać – powiedziała, wchodząc do pomieszczenia obok garderoby.

-Przyzwyczajaj się, dobrze ci radzę, ona tak zawsze – szepnął Paul.

-Wcale nie! – Krzyknęła przez zamknięte drzwi wchodząc pod prysznic.

*

-To jutro po szkole mam zabrać Ninę tam – upewniał się jej brat.

-Tak  i pamiętaj cii ani słowa, ta ma być niespodzianka. Dobra masz już tą sałatkę?

-Chodźmy do jadalni, zapewne już na nas czeka. – Nastolatka szybko na palcach wymknęła się do wspomnianego pomieszczenia.

-0 No ile można czekać! –Powiedziała udając królową. –Chyba będzie trzeba wymienić służbę co wy na to?

- Jak można siedzieć tyle w łazience? –Odpowiedział pytanie na pytanie Paul.

- Oj , an nie mówiłem ci, wszystkie takie są- uśmiechnął się Zayn.

*

-Najedzona?

-Tak.

-Jeśli zaraz nie wyjedziemy to się spóźnimy. Paul jedziesz z nami? – Spytał rówieśnik dziewczyny. (Zayn)

-Nie ja mam jeszcze chwilę, zresztą chcę później zabrać Hayley do kina.

- Aha dobra to pa – pomachała mu na pożegnanie siostra.

*

- Daleko jeszcze? –Marudziła dziewczyna.

-Nie już jesteśmy –Zayn zatrzymał auto i z niego wysiadł po czym otworzył drzwi od strony pasażera.

-Dzięki.

- Chodźmy – powiedział chłopak.

*

Siedziałam między dźwiękowcem, a nauczycielką śpiewu Zayna, chłopak śpiewał jakąś bliżej nie znaną mi piosenkę.

-STOP! –Krzyknęła nauczycielka śpiewu. –Możesz ostatni wers zaśpiewać wyżej, a pomiędzy zrób dłuższą przerwę.

- Dobrze, mam zacząć od początku?

- Yhm, ale to już ostatni raz, a później spróbujesz z resztą grupy. –W tym samym momencie do pomieszczenia wpadło sześciu roześmianych nastolatków.

- Zaczynamy już, bo przyznam śpieszy się nam – powiedział chłopak w loczkach.

- Jasne, Zayn teraz spróbuj to zaśpiewać tak samo jak przed chwilą samemu.

*

Nina siedziała na kanapie, nieco znudzona.

- Na dziś koniec, za drzwiami czeka już kolejna grupa. Jutro spotykamy się  o tej samej porze… - chłopcy wydali krótki jęk. Natomiast nauczycielka roześmiała się. – Komu nie pasuje?- Prawie wszyscy podnieśli rękę. – To może spotkamy się rano o , zwolnię was ze szkoły. –Panowie posłusznie przytaknęli i opuszczali powili studio.